Een ambitieus plan om meerdere luxe vakantieparken langs de Kroatische kust te bouwen stuit op stevige bezwaren. Lokale regels, eigendomsrechten en verontwaardigde ondernemers zetten vraagtekens bij de haalbaarheid.
Plannen in het kort: wat wordt er precies voorgesteld?
Volgens de aankondiging moeten onder de naam Croatia Parcs negen vakantieparken verschijnen langs de Adriatische kust, met een centraal kantoor in de omgeving van Split. Online presentaties schetsen luxe resorts met jachthavens, exclusieve verblijven en faciliteiten gericht op een internationaal publiek. Het totaalbeeld is ontworpen om indruk te maken en Kroatië te positioneren als bestemming voor hoogwaardiger toerisme.
Toch blijft veel van dit plaatje voorlopig conceptueel; visualisaties en marketingmateriaal zijn niet hetzelfde als vergunningshoudende plannen. De beloften van privéstranden en grootschalige infrastructuur roepen direct vragen op over juridische haalbaarheid en ruimtelijke inpassing.
Extra context bij zulke presentaties is dat marketingmateriaal vaak bedoeld is om investeerders en klanten te enthousiasmeren, terwijl de feitelijke stappen richting uitvoering veel gedetailleerder en bureaucratischer zijn. Visualisaties dienen daarmee als startpunt, niet als garantie dat elk onderdeel ook daadwerkelijk wordt gebouwd.
Eigendom en bestemmingsplannen: een kluwen van rechten
Een belangrijk knelpunt is dat Gillis niet overal daadwerkelijk eigenaar is van de grond waar ontwikkelingsplannen voor bestaan. Alleen de locatie voor het beoogde hoofdkantoor zou formeel in zijn bezit zijn; de overige percelen lijken toe te behoren aan particulieren, lokale overheden of de staat. Dat maakt de overgang van intentie naar uitvoering ingewikkelder dan in het aanvankelijke verhaal wordt gesuggereerd.
Daarnaast toont onderzoek dat enkele locaties mogelijk een andere bestemmingscategorie hebben dan toerisme. In die gevallen zijn wijzigingen van het bestemmingsplan noodzakelijk, een proces dat in Kroatië doorgaans meerdere bestuurslagen en langlopende procedures vereist. Zolang eigendoms- en bestemmingskwesties niet worden geregeld, blijven de ontwerpplannen vooral theoretisch.
Het eigendomsvraagstuk betekent ook dat er onderhandelingen met meerderheden van eigenaren nodig kunnen zijn, en soms procedures voor onteigening of ruilverkaveling als sprake is van fragmentarische eigendomssituaties. Zulke trajecten nemen tijd en brengen onvoorziene kosten en complexiteit met zich mee.
Strenge regels rond kust, stranden en natuur begrenzen mogelijkheden
Kroatië heeft strikte regels over de kustlijn: stranden zijn in principe openbaar en mogen niet zomaar aan commerciële partijen worden toegewezen. Het idee van afgeschermde privéstranden botst daardoor direct met nationale regelgeving. Evenzo is de aanleg van jachthavens aan strikte voorwaarden gebonden; niet elke baai of kuststrook is hiervoor geschikt of toegestaan.
Bovendien wijzen lokale bronnen erop dat enkele voorgestelde locaties in of nabij beschermde natuurgebieden liggen. In die omgevingen zijn grootschalige recreatieve ontwikkelingen vaak uitgesloten om ecologische waarden en biodiversiteit te beschermen. De combinatie van openbare strandregels en natuurbehoud maakt dat veel voorstellen eerst grondig juridisch en ecologisch moeten worden getoetst.
In de praktijk betekent dat niet alleen juridische toetsing, maar ook milieueffectrapportages en consultaties met natuurinstanties en bewoners. Dergelijke toetsen kunnen leiden tot aanpassingen in ontwerp of tot beperking van omvang, en soms tot afwijzing van onderdelen die de natuurlijke kwaliteiten te veel zouden aantasten.
Administratieve hobbels bij het hoofdkantoor en lokale weerstand
Het plan voor een kantoor bij de luchthaven van Split wordt niet zonder meer geaccepteerd. Officieel heeft de betreffende grond geen zakelijke bestemming, wat betekent dat een bestemmingswijziging onvermijdelijk is. Zulke wijzigingen vereisen niet alleen goedkeuring van gemeentelijke instanties, maar vaak ook van hogere bestuursorganen en ondergaan uitgebreide inspraakprocedures.
Tegelijkertijd groeit de weerstand onder lokale ondernemers. Hoteliers, campingeigenaren en kleinere recreatiebedrijven vrezen dat grootschalige, buitenlandse investeringen kunnen leiden tot druk op prijzen, overtoerisme in het hoogseizoen en aantasting van het landschap. Die economische en maatschappelijke zorgen kleuren de publieke discussie en maken het voor vergunningverleners lastiger om zonder brede draagvlak positief te beslissen.
Lokale weerstand kan zich uiten in formele bezwaren tijdens inspraakronden, maar ook in politieke druk op wethouders en raadsleden. Voor ontwikkelaars betekent dit dat het ophalen van lokaal draagvlak onderdeel wordt van de planning, met extra tijd en middelen voor communicatie en eventuele compensatiemaatregelen.
Reacties van betrokkenen: verdediging en tegenreactie
Peter Gillis en zijn team reageren stevig op de kritiek. In mediaberichten benadrukken zij dat er in samenwerking met lokale adviseurs gewerkt wordt en dat de juridische en planologische zaken volgens hun informatie in orde zijn. Negatieve berichtgeving wordt door sommigen weggezet als framing of gebaseerd op verouderde bronnen, zo luidt het verweer.
Ook partner Wendy van Hout mengt zich in het debat en spreekt over bewuste smadelijke berichtgeving richting het project. Deze openlijke verdediging laat zien hoe persoonlijk en geladen de kwestie is geworden en versterkt de polarisatie tussen voorstanders van de plannen en critici. Die polarisatie maakt een breed maatschappelijk debat onontkoombaar.
Dat het debat zo gepolariseerd raakt, werkt ook vertragend: procedures lopen trager door juridische stappen en mediadruk, en potentiële lokale samenwerkingen kunnen onder druk komen te staan. Voor betrokkenen betekent dit dat reputatiemanagement en transparantie cruciale onderdelen van het traject zijn.
Wat staat er op het spel en welke scenario’s zijn denkbaar?
De komende maanden bepalen of Croatia Parcs kan doorgroeien van concept naar concrete realisatie. Als vergunningen niet worden verleend, bestemmingen ongewijzigd blijven of eigendomstransacties vastlopen, zal het plan onherroepelijk moeten worden bijgesteld of mogelijk worden stopgezet. Dat zou een significante tegenvaller betekenen na de veelbelovende presentatie.
Mocht Gillis er wél in slagen alle juridische, bestuurlijke en maatschappelijke hobbels te nemen, dan staat Kroatië mogelijk een nieuwe buitenlandse speler op de toeristische markt te wachten. Dit scenario vereist echter dat projecten zorgvuldig worden ingepast in lokale plannen, dat draagvlak wordt opgebouwd en dat ecologische en publieke belangen serieus worden meegenomen.
De situatie toont in elk geval één duidelijke les: internationale expansie vraagt meer dan aantrekkelijke marketingbeelden. Lokale regelgeving, eigendomsstructuren en de zorgen van ondernemers en omwonenden bepalen uiteindelijk het speelveld. Vooralsnog overheerst onzekerheid en blijft het afwachten of de ambitie verandert in gerealiseerde resorts of dat het project strandt tegen juridische en maatschappelijke barrières.
FAQ
Waarom lopen de plannen van Peter Gillis vast in Kroatië?
Belangrijke oorzaken zijn onduidelijkheid over eigendom, benodigde bestemmingswijzigingen en strenge kust- en natuurregels die vergunningen bemoeilijken.
Heeft Peter Gillis al grond in bezit voor het project?
Alleen de locatie voor het hoofdkantoor lijkt formeel in bezit; veel andere percelen behoren nog toe aan particulieren of de overheid, wat transacties compliceert.
Wat kunnen lokale ondernemers doen tegen het project?
Ze kunnen formeel bezwaren indienen tijdens inspraakronden, politieke druk uitoefenen en samenwerken met natuurinstanties om milieu- en economische zorgen te benadrukken.
Bron: Shownieuws
